Sürekli Ertelediğim Planlarım

0
45

Sürekli ertelediğim planlarım var benim.. Zaman zaman dev heves ettiğim, “bu sefer yapacağım moruk!” deyip deyip bir türlü yapamadığım. Çocukluğumdan beri böyle bu. Devamlı olarak kendimle ilgili planlar yapıp, kararlar alıyorum lakin birçoğunu bir türlü icraata dökemiyorum. Olmuyor la işte! Bazen üşeniyorum, bazen farklı işim çıkıyor, bazen hakikaten “ya şimdi salla, sonra bakarız” deyip isteksizlikle boğuşuyorum.

Yanlış anlaşılmasın; bunlar böyle hayati şeyler değil. Hele sorumluluk falan asla değil, yapmadım diye “sorumsuzsun!” damgasını çakmayın hemen alnıma. Mesela örnek vereyim; yaklaşık 3-4 senedir belirli aralıklarla spor salonuna yazılıyor, 1-2 gittikten sonra bırakıyorum. Şöyle ki sayın okur; her defasında, “bu sefer bırakanı tavuklar kovalasın!” hırsı ve azmiyle yola çıkıyorum, gidip deli gibi spor malzemeleri satın alıyorum fakat kısa bir süre sonra sıkılıp salonu, haliyle de sporu bırakıyorum. Gerçi İstanbul’da hiç yazılmadım ama en son Kocaeli’de 4 aylık paramı ödeyip 15 gün sonra bırakmıştım. Ne bileyim yaz sıcakları falan, çekilecek dert gibi gelmemişti salon bana (klima gram umurumda değil, yanıyorduk be oğlum!). E bizim para çöp oldu tabi. Gidip “bundan sonra gelmem ben hacı, bizim şu parayı bir geri yuvarlayabilecek misin ?” demem ben, yakıştırmam kendime.

Bunun dışında mesela 2006’dan beri PHP, CSS öğrenme planlarım var. Hı bir de Adobe Photoshop konusunda kendimi iyice geliştirme planlarım. Oldu mu ? Olmadı! Bir türlü başlayamadım nedense ki; tamamen üşengeçlikten. Ama tabi şimdi bölümüm gereği bir kursa gidip bunları teker teker, öpe öpe öğrenmek zorundayım. İlla yumurta bir yerime dayanmalıydı, dayandı. Artık öğrenmem için hiçbir engel kalmadı.

Geçen ev arkadaşımın ağabeyi bizde kaldı mesela. O da; yazılım üzerine baya ciddi projeler kovalayan bir ağabeyimiz. Otururken “programcılık kursları var, gitsene oğlum. Oturma aylak aylak” dedi. “Harbi lan!” dedim kendi kendime. İstanbul’a ilk geldiğimde benim planlarım arasındaydı bu zaten, nasıl olduysa unutmuşum. Ama bu konuşma geçtiğinden beri aklımda, gideceğim kursa.

La deli gibi öğrenmek isterken bir türlü öğrenmeye başlayamamak nasıl bir salaklıktır (yazar burada kendisine öyle böyle gömmüyor, helal olsun!) ?

Özetle; bu hayatta benim her daim, sürekli olarak ertelediğim planlarım oldu. Ama artık bunlardan kurtulmaya, planlarımı teker teker uygulamaya karar verdim. Eğer karar verme sürecimi de ertelemez isem yakın zamanda çok yoğun bir adam olabilirim.

Hakkımızda hayırlısı!


CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı girin